ليو هسين در اواخر قرن رسالهاي در تقويم نوشت.
4. فيزيك و فنآوري رومي. م. و. آگريپا آثار خير زيادي ايجاد كرد، مثلاً آبراههٴ نيمس را در 18 ق م. يكي از همكارانش به نام كوكيوس دالان ميان لاكوس آورنوس و كوميه را ساخت. بزرگترين مهندس و معمار عصر رومي ويتروويوس در زمان اوگوستوس (امپراتور از 31 ق م تا 14 م) برآمد. رسالهٴ ويتروويوس دربارهٴ معماري بينهايت مهم است، زيرا دايرةالمعارفي است واقعي از معارف فيزيكي و فنآوري آن ايام. مطالعهٴ آن نه تنها به خاطر فهم فن رومي، بلكه براي ارزيابي اوايل رستاخيز (رنسانس) ايتاليا، كه شديداً تحت تأثير آن بود، بسيار ضروري است.
5 . باغداري و گياهشناسي رومي، هلنيستي. م. ت. وارو در روزگار پيري (حدود 36) رسالهاي در كشاورزي نوشت كه بينهايت گرانبهاست.
فلاحت ويرژيل در حدود 31 تدوين شد. ك. ي.
هيگينوس دومين رئيس كتابخانهٴ پالاتين رسالههايي دربارهٴ كشاورزي و زنبورداري نوشت.
در همين اثنا نيقولاي دمشقي دوست هيرود كبير، شاه يهوديه از 40 تا 4، رسالهاي دربارهٴ گياهان نوشت كه اغلب به ارسطو نسبت ميدهند.
6 . جغرافيا و زمينشناسي رومي، هلنيستي و چيني. قيصر سياحتي عمومي را در قلمرو امپراتوري ترتيب داد. اين سياحت به وسيلهٴ آگريپا (- 12 ق م) صورت گرفت و نتيجهٴ آن بر روي نقشهٴ بزرگي به فرمان اوگوستوس درپورتوس اوكتاويه قرار گرفت. ژوبا شاه (- 20 م) تحقيقاتي راجع به جزاير خالدات (مجمعالجزاير قناري) به عمل آورد و اطلاعاتي دربارهٴ نيجر كسب كرد.
هيگينوس فلاح رسالهاي در جغرافياي ايتاليا نوشت.
بزرگترين جغرافيدان آن عصر، و روي هم رفته، يكي از بزرگترين جغرافيدانان همهٴ اعصار استرابون بود. او علاقهاي به جغرافياي رياضي نداشت، بلكه علاقهاش بيشتر به جغرافياي فيزيكي بود و آنچه امروز بدان ((جغرافياي انساني)) ميگويند. اثر او احتمالاً در اواخر قرن تدوين شده بود. اين اثر حاوي ملاحظات زمينشناختي جالبي است، مثلاً راجع به زمينلرزه، پديدههاي آتشفشاني، فورانهاي زيردريايي، فرو رفتن يا برآمدن خشكي، لايههاي رسوبي و غيره.
مقارن همان ايام ايزيدور خارا كسي كتابي در توصيف عالم نوشت، گزارشي دربارهٴ مسافرت به سرزمين پارتها و مسيرش از انطاكيه تا مرز هند. تو - چئين در 25 ق م گزارش سفر خود را از چين تا كابل نوشت.
7. طب هلنيستي و رومي. در آن ايام چندين پزشك يونانيزبان برآمدند: آمونيوس، مِگِس، و پريگنس. فلاحت وارو حاوي مطالب زياد داراي فوايد طبي است، مخصوصاً عقيده به سرايت بيماريها به وسيلهٴ موجودات كوچك. بخشي از اين رساله طبعاً به بيماريهاي جانوران و پيشگيري و درمان آنها اختصاص يافته است. بزرگترين پزشك اوگوستوس، آنتونيوس موزا